لنگش در گاو شیری با خسارات اقتصادی قابل توجه همراه می باشد. بیشتر موارد لنگش در گاو به علت ابتلا ساختارهای انگشت به جراحات و آسیب های مختلف بوده که چنانچه به موقع تشخیص و درمان نشوند می توانند توسعه یافته، تا جائیکه منجر به آسیب نسوج عمقی تر گردد. در موارد عفونت های عمقی انگشت درمان های ضدمیکروبی به تنهایی به علت نکروز نسج عضلانی نتیجه درمانی را در پی نداشته و لذا به حذف دام از گله و کشتار زودرس منجر می شود. مطالعه حاضر در یکی از کشتارگاه های اطراف شهر تهران صورت گرفته و در طول زمستان 33 راس گاو حذفی مبتلا به لنگش به شکل تصادفی انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. در هر یک از گاوان پس از ثبت اطلاعات فردی، انگشت مبتلا به هرگونه عارضه قطع و جهت انجام عملیات پاتولوژی به منظور ریخت شناسی ضایعه به بخش پاتولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران حمل شد. موارد مورد مطالعه شده از نظر پاتولوژیک واجد تشابهاتی بودند و طیفی از تزاید استخوانی و لیز را در استخوان بندهای انگشت و تغییر شکل هایی را در جعبه سم نشان می دادند. با عنایت به یافته های حاصله می توان چنین نتیجه گیری نمود که تغییرات مورفوپاتولوژیک در نسوج سطحی و عمقی انگشت دلیل حذف گاوان بوده، که می توان عدم تشخیص به موقع جراحات و تجویز نامناسب دارو را جهت درمان به عنوان عوامل مسبب در این قضاوت مهم د خیل دانست.

آدنوکارسینوم رکتوم در کودکان نادر است. بیماری که در این نوشتار گزارش می شود با رکتوراژی به بیمارستان مراجعه کرده بود. مشکل بیمار از سه ماه قبل شروع شده و در این مدت با تشخیص اسهال عفونی درمان شده است. سه ماه بعد از شروع علایم، بیمار در بیمارستان ما کولونوسکپی شده، پولیپ بدون پایه دیده و خارج شد. پس از کولونوسکپی نشانه های پریتونیت بوجود آمد. پس از لاپاروتومی جراج متوجه گردید که پرفوراسیون رکتوم رخ داده و از مخاط رکتوم بیوپسی برداشته شد. نتیجه بیوپسی آدنوکارسینوم رکتوم بود و در نتیجه رزکسیون قدامی و پایین رکتوم با ایلیوستومی و همچنین شیمی درمانی انجام شد. در پیگیری پانزده ماهه حال عمومی بیمار خوب بوده و نشانه ای از بازگشت بیماری در بررسی های بالینی، آزمایشگاهی و رادیولوژیک دیده نشد. گرچه آدنوکارسینوم رکتوم نادر است و باید در تشخیص های افتراقی مشکلات روده در نظر باشد.

پیش زمینه: دایسکشن آئورت  یک بیماری تهدید کننده زندگی است که تظاهرات بالینی مختلفی را نشان می دهد (1). به دلیل شباهت در علائم بالینی و عوامل خطر، دایسکشن آئورت را می توان با انفارکتوس حاد میوکارد اشتباه گرفت(2). ارائه مورد: آقای 45 ساله با درد شدید اپی گاستر و رترواسترنال، حالت تهوع و استفراغ از 48 ساعت قبل، به بیمارستان مراجعه کرد. وی سابقه فشار خون مزمن درمان نشده به مدت بیش از 5 سال و اعتیاد به تریاک در 10 سال گذشته داشت. در بدو بستری، نبض اندام ها نرمال بود، فشار خون بیمار در دست راست و چپ به ترتیب 105/65 میلی متر جیوه و 70/110 بود. او به سرعت با  دستگاه شوک DC مانیتور شد. در معاینه فیزیکی هیچ علامت مثبتی یافت نشد. ECG ریتم سینوسی را با بالارفت 2 میلی متری قطعه ST در لیدهای پراکوردیال را نشان داد (V3-V6). با تشخیص انفارکتوس حاد قدامی میوکارد کاندید آنژیوگرافی شد. تزریق کنتراست از طریق کاتتر نشان دهنده اتساع ریشه آئورت بود. با توجه به اکوکاردیوگرافی و سی تی آنژیوگرافی و تشخیص دیسکسیون آئورت حاد نوع A، بیمار تحت عمل جراحی اورژانسی برای تعویض آئورت صعودی قرار گرفت. باتوجه به پاندمی COVID-19، بیمار بررسی شد و جواب تست  PCR مثبت گزارش شد. متاسفانه بیمار 6 روز بعد درگذشت. نتیجه گیری: گزارشات موردی بیشتر و مطالعات طولانی مدت برای یافتن رابطه علت و معلولی بین COVID-19 و دایسکشن لازم است. در نظر گرفتن دایسکشن حاد آئورت به عنوان تشخیص افتراقی سندروم حاد کرونری بسیار مهم است.

با گسترش روزافزون شبکه ­های متصل به اینترنت، حملات مهاجمان به این شبکه­ ها نیز رشد کرده است. بنابراین، محققان زیادی برای مقابله با بات ­نت­ ها که از راه دور منجر به آلودگی سیستم ­ها می­ شوند راهکارهایی را ارائه کرده ­اند. یکی از معضلات اصلی روش­ های موجود، نرخ بالای هشدارهای نادرست تولید شده توسط سیستم­ های تشخیص حمله از جمله نرخ مثبت کاذب و منفی کاذب است. در این مقاله برای کاهش نرخ هشدارهای نادرست از ترکیب دو الگوریتم یادگیری ماشین استفاده می ­شود. در مرحله اول راهکار پیشنهادی، مجموعه داده وارد یک مرحله پیش­ پردازش می­ شود تا داده­ های پرت و نویز شناسایی شده و کنار گذاشته شوند. پس از آن با استفاده از الگوریتم k- نزدیکترین همسایگی، ویژگی ­های غیر مفید که در تعیین کلاس داده­ ها اثری ندارند از مجموعه داده کنار گذاشته می ­شوند. در مرحله بعدی، برای تشخیص دقیق کلاس داده ­ها و دسته ­بندی آنها به داده عادی یا حمله بات­ نت، از الگوریتم گرادیان کاهش تصادفی استفاده می ­گردد. در پایان، با انجام آزمایش ­های مختلف بر روی مجموعه داده­ های CTU-13 و BoT-IoT در هر دو حالت دودویی و چند کلاسه، مقادیر معیارهای مهم ارزیابی کارآیی سیستم تشخیص حملات بات­ نت به­ دست می­ آیند. نتایج نشان می ­دهد که در مجموعه داده CTU-13، در حالت دودویی و چند کلاسه به­ترتیب نرخ منفی کاذب 0.01 و 0.04 و نرخ مثبت کاذب 0.01 و 0.05 و برای مجموعه داده BoT-IoT، در حالت دودویی و چند کلاسه به ­ترتیب نرخ منفی کاذب 0.02 و 0.05 و نرخ مثبت کاذب 0.03 و 0.05  به­ دست می­ آید که در مقایسه با سایر روش­ های موجود از برتری برخوردار است و نشان می ­دهد که روش پیشنهادی منجر به کاهش نرخ هشدارهای نادرست و در نتیجه بهبود کارآیی می ­شود.

برخی پژوهندگان شاهنامه، از جمله اکبر نحوی، مصطفی جیحونی و تیمور مالمیر، کرد را در مصراع یادشده، نه به معنای قوم و نژاد کرد، بلکه در معنای چوپان، چادرنشین، ساده، امی و اندک فهم تلقی کرده اند. در این جستار، نگارندگان پس از واکاوی متون پیش و پس از اسلام و قراین درون متنی و برون متنی، به این دریافت رسیده اند که چهار خطای ارزیابی شتاب زده، استقصای ناقص، تعمیم ناروا و بی توجهی به بافت معنایی ابیات شاهنامه منجر به تحلیل نادرست واژه ی «کرد» شده است. توضیح، این که متون پیش از اسلام و تواریخ دوره اسلامی همه حاکی از آنند که کاربرد واژه ی «کرد» در معنای قوم و نژاد، امری متکرر بوده و گرچه بعدها به واسطه ی شبان پیشگی کردها، این واژه در برخی از متون در معنای شبان نیز به کار رفته است؛ این امر قابل تعمیم به شاهنامه و مصراع مورد نظر نیست.